فصلی سراسر دلتنگي

آرزو دارم نوروزی که پیش رو داری، آغاز روزهایی باشد که آرزو داری.

دنیا را برایتان شاد شاد و شادی را برایتان دنیا دنیا آرزومندم.

من با امید مهر تو پیوسته زیستم
بعد از تو ؟ این مباد که بعد از تو نیستم
بعد از تو آفتاب سیاه است
دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست
بعد از تو
در آسمان زندگیم مهر و ماه نیست
بعد از من آسمان آبی است
آبی مثل همیشه
آبی

همیشه با خودمون فکر می کنیم، که چقدر دروغ زشته و چقدر بده که به همدیگه دروغ بگیم...

اما دیروز تا حالا به این نتیجه رسیدم که گاهی دروغ بودن موضوعی لذت بخشتر از راست بودن آن است...

پستی تا کی ؟؟؟؟

حرمت شکسته شدن تا کی؟؟؟؟

چرا فکر نادر را نکردند؟؟؟؟؟

چــــــــــــــــــــــــــرا؟؟؟

ازکسانیکه از من مــــتنفرند سپاس. ، آنها مرا قویتر میکنند

 از کسانیکه مرا دوســــــــــت دارند ممنونم،آنان قلب مرا بزرگتر میکنند .

 ازکسانیکه مرا ترک میکنند متشــــــکرم،آنان بمن می آموزند که هیچ چیز تا ابد ماندنی نیست .

 از کسانیکه با من مـیمانند سپاسگذارم، آنان بمن معنای دوست واقعی را نشان میدهند

متشکـــــــــــــــــــرم

امشب خسته تر از هر روزم...

کاش میشد گوشه ای نوشت : خدایا امشب خیلی خستم...فردا صبح بیدارم نکنـــــــــ...

نردبان دلم شکسته است
میشود برای من کمی دعا کنی؟؟
یا اگر خدا اجازه میدهد
کمی به جای من خدا خدا کنی؟؟
راستش دلم
............مثل یک نماز بین راه!
خسته و شکسته است
میشود برای بیقراری دلم
سفارشی به آن رفیق باوفا "خدا" کنی

تا حالا به این نکته فکر کرده ای که ....

عـجیـــــب‌ است دریــــا !

همیـن که غـرقـش مــی‌شوی

پــس میــدهـد تــــــو را ...

و حال من یک جورایی غرق و تو هر لجظه من را پس می دهی...

کاش می فهمیدی که نه در واقعیت بلکه در رویا می تونستم، آرزویی داشته باشم...

گاه گاهی که دلم تنگ و نگاهم ابری است ، کاش میشد که تو را میدیدم

تا حالا

دقت کردین باید بدجنس باشی تا عاشقت باشن ؛ باید خیانت کنی تا دیوونه ات باشن ؛ باید دروغ بگی تا همیشه تو فکرت باشن ؛ باید هی رنگ عوض کنی تا دوسِت داشته باشن ؛ اگه ساده ای ، اگه باوفایی ، اگه یک رنگی ، همیشه تنهایی !

اما یک بیت شعر هست که می گه...

تا توانی در جهان یکرنگ باش        قالی از صد رنگ بودن زیر پا افتاده است

من آموخته ام که برای زخم پهلویم برابر هیچ کیکاووسی ، گردن کج نکنم وزخم در پهلو وتیر درگردن،خوشتر تاطلب نوشدارو از ناکسان وکسان.زیرا درد است که مرد میزاید وزخم است که انسان می آفریند.

پدرم میگوید : قدر هر آدمی به عمق زخمهای اوست.

پس زخمهایت را گرامی دار. زخمهای کوچک رانوشدارویی اندک بس است تو اما در پی زخمی بزرگ باش که نوش دارویی شگفت بخواهد

وهیچ نوشدارویی شگفت تر از عشق نیست. ونوشداروی عشق تنها در دستان اوست .

او که نامش خداوند است.

پدرم گفته بود که عشق شریف است وشگفت است ومعجزه گر اما نگفته بود او که نوشدارو دارد، دستهایش این همه از نمک عشق پر است ونگفته بود که عشق چقدر نمکین است  ونگفته بود که او هر که را دوست تر داردبر زخمش از نمک عشق بیشتر میپاشد!

زخمی بر پهلویم است وخون میچکد وخدا نمک می پاشد. من پیچ میخورم وتاب میخورم ودیگران گمانشان که میرقصم!

من این پیچ وتاب را و این رقص خونین را دوست دارم، زیرا به یادم میآورم که سنگ نیستم،چوب نیستم خشت وخاک نیستم که انسانم...

پدرم گفته است از جانت دست بردار، از زخمت اما نه، زیرا اگر زخمی نباشد، دردی نیست و اگر دردی نباشد در پی نوشدارو نخواهی بود واگر در پی نوشدارو نباشی عاشق نخواهی شد و

عاشق اگر نباشی خدایی نخواهی داشت ...

نمی دونم چی شده، هر چی می خونم، هیچی نمی فهمم، انگار شدم یک آدم خنگ به تمام معنا

باورتون می شه دلم می خواد گریه کنم...............

احساس خیلی بدیه، احساس نفهمیدن......

گاهی که
دلم برای
دلم و دل ات
تنگ می شود
سکوت می کنم
و اجازه می دهم
صدای باران ،
حرف های نگفته ی دلم را
به دل ات بگـــــــــــــــــــوید